Kullanıcı
 
Kullanıcı Adı :
    Şifre :
    Güvenlik Kodu :
 
ULU ÇINAR - 20.10.2006

Aşağıdaki yazı İzmir Eczacı Odasının yayın organı İlaç Haber’in Ekim Sayısında yayınlanmıştır.

ULU ÇINAR

Ecz. Neşe GÜLERSOY’ u ölüm yıldönümlerde her yıl mezarı başında anarız. Geçen yıllara göre, son yıllarda katılımcı sayısındaki artış ve gençleşme hepimize ümit veriyor.

Mezar başında neşelenilir mi? Söz konusu olan Ecz. Neşe GÜLERSOY’ un mezarı ise ve genç kooperatif üyeleri artıyor ise anmaya katılan. Tam neşelenilecek yer işte.

Eczacı Kooperatifleri dediğimiz “Ulu Çınar” ilk yapraklarını Manisa’ da açmıştır. Ve maalesef ilk şehidimizi de o çınarın altına bizler gömdük. Şimdilerde umudumuz, o çınarın uçlarından süren yeni yapraklarda. Biz pek çok olumsuzluğa, pek çok tertip düzene, pek çok yıpranmışlık ve yozlaşmışlığa rağmen yine ve yeniden Kooperatifçiyiz.

1970’ lerin sonlarında kooperatifleri kuranlar bunu sadece, ilaç simsarlarına karşı daha güçlü durmak için, ya da daha yetkin bir ticari sınıf haline gelmek için yapmadılar. Belli bir sosyal sorumluluk anlayışı ve bilinciyle atılmış stratejik bir adımdı kooperatif. Bu stratejiyi kuranlar, çok iyi biliyorlardı ki; ekonomisine hükmedemediğiniz bir yapının politikasına da hükmedemezsiniz. Ve yine çok iyi biliyorlardı ki; ilacı bilen, üreten ve hastaya sunan ilacın gerçek sahipleri, ilacın olduğu her yerde olmalıydılar.

Son zamanlarda, tabiatın kaçınılmaz kuralı gereği, bazı boşlukları dolduran para babalarının, eczacının koruyuculuğuna soyunuyor rollerde sarf ettiği “Herkes bildiği işi yapsın.” Çıkışları, doğru kurulan bir stratejinin, neredeyse 30 yıl sonra bile bazı çevreleri nasıl rahatsız ettiğini gözler önüne seriyor. Kimse şüphe duymasın ki; eğer eczacılar en iyi bildikleri işi ypacaksa, bu yeniden birleşmek ve sımsıkı kenetlenmek olacaktır.

Kooperatifler sadece üyesi olan meslektaşlarımıza değil, olmayanlara da önemli katkılar sağladı ve sağlamaya da devam ediyor. Özgür eczacı sermayesine sahip, gücünün farkında, bu gücün bireysellikten değil, birliktelikten kaynaklandığına inanmış, teknolojik olanakları iyi kullanarak, birbiriyle ve kooperatifiyle sıkı dayanışma içindeki eczacılar, dünü olduğu gibi yarını da şekillendirecektir.

Kooperatifle çalışmamanın ya da göstermelik çalışmanın elbette onlarca gerekçesi olabilir. Bu bazen kişisel, bazen maddi, bazen düşünsel, bazen de idyopatik olabiliyor. Ama o “Çok haklı” gerekçe ne olursa olsun, hep başkalarının planına hizmet ediyor. Bugün basından imrenerek takip ettiğimiz yatırımları, eczacının parasıyla var edip yükselttiği, bazı gruplar şimdi kendi hesaplarına yapıyorlar.

En iyimser bakış açısıyla bile; eczacının parasının, göz göre göre sistem dışına çıktığını, oysa onu içeride tutabilecek tek yapı olan kooperatifinde, hala daha bir köşede durduğunu bazı meslektaşlarımızın göremediğini söylemeliyiz.

Elbette çok cazip teklifler her zaman vardı, hepte olacaktır. Ancak bu teklifin sunulduğu eczacıyı ilaç simsarlarının kapısında bekleşmekten, bugünkü konumuna taşıyanın da kooperatifleşme hareketi olduğunun unutulmaması gerekir.

Ve unutulmamalıdır ki; şu bizim Çınar var ya hani altında Ecz. Neşe GÜLERSOY ve Ecz. Işık BOYACIGİLLER’ in yattığı Ulu Çınar. Kökleriyle ve gövdesiyle sapa sağlamdır. Tek korkusu her ağaç gibi baltadır. Ve unutulmamalıdır ki tüm baltaların sapları yine ağaçtan yapılır.

Bizler birlikte isek güçlüyüz. Bütün meslektaşlarımı Odaları ve Kooperatifleri etrafında sıkı sıkı kenetlenmeye çağırıyorum. Savrulmamak, başkalarının planının parçası, baltasının sapı olmamak ve kendi kendimize vurmamak için. İNADINA KOOPERATİF!

Ecz. Özgür ÖZEL

29.Bölge Manisa

Eczacı Odası Başkanı



Haber okuma sayısı: 3328


« geri